.........................................................................................................................................
· Artigos de opinión · Artigos de análisis político · Arquivo·
.........................................................................................................................................

MATEMÁTICAS ELECTORAIS

Miguel-Anxo Murado

A DEMOCRACIA, aseguraba Borges, é un abuso da estatística. Pero tamén é conveniente non abusar de máis. Por exemplo: Acaba de dicir Paco Vázquez unha barbaridade aritmética indigna dun embaixador vaticano. Aínda que no seu descargo hai que recoñecer que non é o único. De feito, o que comentou estes días é unha idea tan extendida que xa se converteu nunha verdade indiscutible, o que poderiamos chamar “unha verdade de barra de café”. É ista: os partidos nacionalistas están sobrerepresentados no parlamento español e teñen máis poder do que lles correspondería, gracias á Lei Electoral. ¿Certo?

Pois non, falso. E parece mentira que descoñezamos a estas alturas a Lei Electoral e as matemáticas elementais. Abonda con botar unha ollada ós datos para comprobalo. CiU, cun 3,28% dos votos, ten un 2,86% de escanos (é dicir, menos dos que lle corresponden); ERC ten un 2,56% de votos, pero só un 2,29% de escanos; e o Bloque, pola súa parte, traduce o seu 0,82% dos votos tan só nun 0,57% de escanos. Tamén están infrarepresentadas a Chunta Aragonesista, Coalición Canaria e o Partido Andalucista. Os únicos partidos nacionalistas sobrerepresentados son Nafarroa Bai e o PNV, se ben de maneira moi lixeira.

E agora: sorpresa, sorpresa. ¿Quen está sobrerepresentado, e moito?... Adiviñen. PSOE, cun 43, 27% de votos, ten un 46,86% de escanos; PP, cun 38,31%, goza dun rutilante 42,28%. Son, pois, os dous principais partidos estatais os que están desproporcionadamente sobrerepresentados no parlamento, gracias a Lei Electoral…

A explicación é sinxela. O districto electoral é a provincia, onde, na maior parte dos casos, tan só de compite por tres escanos. A lei D’Hont fai que, polo xeral, o partido máis votado leve dous, e o segundo clasificado o outro. Izquierda Unida ten un millón de votos, pero repartidos en moitas circunscripcións, por iso sae perxudicado.

Así que Vázquez leva razón: a Lei Electoral é inxusta. Pero polos motivos contrarios ós que pensa. Canto á súa proposta de facer máis proporcional a representación, adiante. Pero eu aconséllolle xentilmente que antes faga números, porque non sei como o tomarán no seu partido cando vexan que, nese caso, perderían 13 escanos de golpe. Claro que lles quedaría o consolo de que o PP tería que ceder 14; mentres que, iso si, subiría a representación de ERC, CiU, BNG etc. Como se di aí en Roma, Libenter homines et id quod volunt, credunt.